Meer bomen

Geen enkele Britse plant ondersteunt meer insecten die er van eten.

Hij heet witte eik, maar zijn schors is meestal lichtgrijs.

Zijn bladeren blijven in de herfst vaak aan de boom hangen tot in het voorjaar.

Zijn knoppen zijn gitzwart, wat hem onderscheidt van de meeste andere essensoorten.

Veel van deze bomen delen één wortelstelsel en gedragen zich als één levend wezen.

De enige den die inheems is in Noord-Europa, en hij groeit goed binnen de poolcirkel.

Een kloon van de fijnspar groeit vanuit één wortelstelsel, en één deel daarvan wordt geschat op 9.550 jaar oud.

Een conifeer die elke winter kaal wordt.

Mensen planten deze boom al minstens 3.200 jaar.

Onder een taxus laat het dichte, altijdgroene bladerdak geen ruimte voor concurrenten.

Hij groeit snel zonder het zwakke hout dat meestal bij snelle groei hoort.

Zijn witte bloemen ruiken naar citroen en citronella en kunnen tot 30 cm breed worden.

Zijn schubvormige bladeren kunnen tot 24 jaar aan de boom blijven zitten.

Een levende boom die er precies uitziet als zijn voorouders uit het late Krijt.

Oude Romeinse soldaten aten voor de strijd een pap van kastanjes.

Planten groeien er vaak niet onder, omdat de gevallen bladeren en schillen een natuurlijk onkruidverdelgingsmiddel afgeven.

Pas gezaagd teakhout ruikt naar leer.

De steunwortels hebben een totale lengte van 50 m, en een deel daarvan zit onder de grond.

De meeste eenzaadlobbigen krijgen geen jaarringen, maar deze heeft groeizones zoals een boom.